Wiśniewski, Grzegorz2019-05-152019-05-152006Krakowskie Studia Międzynarodowe 2006, nr 2, s. 101-112.1733-2680http://hdl.handle.net/11315/24290"Przemiany polityczne w Europie Centralnej i Wschodniej w latach 1998-2001 wywołały bardzo intensywną dyskusję polityczną w Sojuszu Północnoatlantyckim, która zaowocowała otwarciem NATO na dialog z państwami tego obszaru. Krokiem milowym na tej drodze był Szczyt NATO w Rzymie, gdzie w dniu 27 października 1991 r. ogłoszono Rzymską Deklarację o Pokoju i Współpracy. W grudniu 1991 r. polski minister spraw zagranicznych Krzysztof Skubiszewski uczestniczył w Brukseli w pierwszym spotkaniu Północnoatlantyckiej Rady Współpracy - North Atlantic Cooperation Council (NACC), zwołanej w wyniku postanowień Szczytu Rzymskiego. NACC otworzyła okres współpracy NATO z państwami byłego bloku sowieckiego. W kwietniu następnego roku, również w Brukseli, minister Jan Parys i wiceminister Radosław Sikorski uczestniczyli w pierwszym spotkaniu ministrów obrony NACC. NATO próbowało znaleźć formułę współpracy z państwami odzyskującymi suwerenność narodową, dotychczas zdominowanymi lub ujarzmionymi przez Rosję Sowiecką."(...)plUznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 PolskaNACCNATOPolskadoświadczenia15 latHistoriaPolitologiaStosunki międzynarodowePolskie doświadczenia z członkostwa w NATO 15 lat po utworzeniu NACC (Północnoatlantyckiej Rady Współpracy)Artykuł