prof. nadzw. dr hab. Marek LubelskiNowicki, Mieszko2020-03-102020-03-102015http://hdl.handle.net/11315/28074Wstęp: "Zgodnie z dość powszechnym przekonaniem w prawie karnym XXI wieku najistotniejszą rolę odgrywać mają kary i środki karne o charakterze nieizolacyjnym. Jest to trend widoczny nie tylko w polskim prawie karnym, ale również w prawie karnym innych krajów. Tendencja taka zobrazowana została w art. 58 §1 obowiązującego kodeksu karnego ,który stanowi, że: „jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, sąd orzeka karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary.” Przepis ten ukazuje, że kara bezwzględnego pozbawienia wolności powinna być traktowana przez sąd orzekający w sprawie jako ultima ratio. Zresztą poszukiwania modelu prawa karnego, który nie będzie opierał się na o karę pozbawienia wolności, toczą się na całym świecie."(...)plUznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polskakaryśrodki karneultima ratioupowszechnianie kar nie izolacyjnychkary dodatkowekara śmiercikara pozbawienia wolnościKodeks KarnyPrawoNiemajątkowe środki karne w Kodeksie Karnym z 1997 roku